Lektor [2008]

Są filmy, których koniec potrafimy przewidzieć na samym początku. Są też filmy, które od pierwszych sekund zaskakują. A są i takie filmy, które na pierwszy rzut oka są banalne i przewidywalne, a po kilkunastu minutach potrafią wywrzeć na nas ogromne wrażenie, „Lektor” jest właśnie takim filmem.

Amerykańsko-niemiecki melodramat, oparty na książce o jednobrzmiącym tytule, pokazuje widzom, czym są uczucia, różne uczucia, od namiętności, po śmierć. Czy śmierć także jest uczuciem?

Młody chłopak spotyka przez przypadek starszą od siebie, lecz piękną kobietę. Spotkanie to nie jest pierwsze i ostatnie. Hanna i Michael spotykają się niemal codziennie. Co robią? Chyba nie muszę wam odpowiadać.

Brzmi banalnie, prawda? Miłość młodzieńca do starszej od niego kobiety, namiętność… Nie dajcie się zwieść. Ten film jest o czymś więcej, niż o miłości i pasji. Opowiada nam o mroku obozów koncentracyjnych, o świecie po wojnie, o analfabetyźmie, o więzieniu i o tym, że są uczucia, które mogą być więzieniem.

Sięgnęłam po ten film, nie licząc na wiele. Ot, obraz, który należy znać. Jak bardzo się myliłam, nie oczekując niczego po „Lektorze”. Dał mi wiele, szczególnie do myślenia. Pozostawił masę pytań i nie na wszystkie udzielił odpowiedzi. Sprowokował myśli i emocje i bezczelnie się skończył.

Możliwe, że Michael przychodził do Hanny po to, by poznać tajniki kobiety i wszystkiego, co z nią związane, a może i nie. Możliwe, że Hanna czuła się samotna i dlatego przygarnęła tego chłopca, a może i nie. Kochała słuchać jak jej czytał. Ich każde spotkanie dzieliło się na książki i łóżko. Książki były najpierw. A potem spotkania się skończyły, skończyły się po to, by zderzyć te dwa życia ze sobą po raz wtóry osiem lat później, tylko wtedy Michael i Hanna nie spotkają się w biednym acz przytulnym mieszkaniu, spotkają się na sali sądowej, gdzie tematem rozprawy będą zbrodnie hitlerowskie. Michael będzie siedział tam jako student, w ramach lekcji. Hanna natomiast zasiądzie na ławie oskarżonych…